Akran zorbalığının sanıldığı gibi sadece okullarda başlamadığını belirten Psikolog Emine Fener, sorunun kaynağının aile ortamı olduğunu vurguladı. Çocukların evde şahit oldukları alay, küfür ve şiddet gibi davranışları rol model aldıklarını ifade eden Fener, bu öğrenilmiş tutumların okulda akranlar üzerinde bir otorite sağlama aracına dönüştüğünü söyledi. Sosyal medya ve şiddet içerikli oyunların bu süreci tetiklediğini belirten uzmanlar, en büyük görevin ebeveynlere düştüğüne dikkat çekiyor.
Sessiz Çığlık Depresyona Dönüşüyor
Zorbalığa maruz kalan çocukların yaşadıkları sorunları genellikle hemen anlatmadıkları, bu sürecin uzun vadede içe kapanma ve depresyona yol açtığı belirtiliyor. Öğretmenlerin sınıfta en arkaya oturan veya dersten kopan öğrencileri fark etmesinin kritik olduğunu ifade eden Fener, çocukların "öğretmenim beni dinlemiyor" algısına kapılmaması gerektiğini söyledi. Duyguları önemsenmeyen ve dinlenilmeyen çocukların özgüven kaybı yaşayarak akademik başarıdan tamamen uzaklaştığı vurgulanıyor.
Suça Meyilli Bireyler Yetişiyor
Zorbalığın önlenememesi halinde toplumsal sonuçların ağır olabileceği uyarısı yapıldı. Psikolog Fener, aile içi çatışmaların çocukta "normal" algısını bozduğunu ve bu durumun çocuğu ileride suça meyilli bir birey haline getirdiğini belirtti. Sadece çocuklara değil, ebeveynlere yönelik eğitimlerin de zorunlu olduğunu ifade eden uzmanlar, aile içi iletişimin düzeltilmemesi durumunda toplumun suça meyilli bireylerle dolacağı riskine işaret etti.
Toplumsal Bir Başarısızlık Sorunu
Akran zorbalığının bireysel bir problem değil, toplumsal bir başarısızlık olduğunu söyleyen uzmanlar, ailelere destek çağrısında bulundu. Zorbalığa uğrayan çocuğun duygularını yok saymak yerine bir uzmandan yardım alınması ve okul ile iş birliği yapılması gerektiği belirtildi. Gelecekte topluma karışacak olan bu bireylerin başarısızlığının tüm toplumu etkileyeceği, bu nedenle zorbalıkla mücadelenin ortak bir sorumluluk olduğu ifade edildi.
