Osmaniye Valisi Dr. Erdinç Yılmaz’ın Eskişehir Valiliğine atanması, Osmaniye’de duygusal bir vedaya neden oldu. Samimiyeti, halkla kurduğu gönül bağı ve insan odaklı yönetim anlayışıyla hafızalara kazınan Yılmaz, ardında unutulmayacak bir iz bırakarak şehirden ayrılıyor.
Kalpten Gelen Bir Yöneticilik
Bazı insanlar vardır; makamlarıyla değil, insanlıklarıyla hatırlanır. Odalarının kapıları kadar kalpleri de açıktır. Konuşurken kelimelerden önce gözleri konuşur, bakışlarıyla güven verirler. Daha ilk dakikada bir samimiyet bırakırlar insanın yüreğinde… İşte Osmaniye Valisi Dr. Erdinç Yılmaz, bu şehir için tam olarak böyle bir isim oldu.
Osmaniye’de İz Bırakan Yıllar
9 Haziran 2020’de Eskişehir Tepebaşı Kaymakamlığından Osmaniye Valiliğine atandığında, belki de kimse yıllar sonra bu kentin onu bir evladını uğurlar gibi uğurlayacağını tahmin etmiyordu. Zaman, bazı yöneticileri sıradan bir bürokrat olmaktan çıkarır; halkın gönlünde adıyla, duruşuyla yer eder. Dr. Erdinç Yılmaz da Osmaniye’de en uzun süre görev yapan vali olarak tarihe geçerken, çok daha zor bir şeyi başardı: Bu kentin kalbine girmeyi…
Bir Atama, Bir Vefa Hikâyesi
Bu gece yayınlanan Valiler Kararnamesiyle, bir zamanlar kaymakam olarak görev yaptığı Eskişehir’e bu kez Vali olarak atanması, Osmaniye’de buruk bir sevinç yarattı. Üzüldük… Çünkü alışmıştık. Çünkü varlığı güven veriyordu. Ama bir yandan da sevindik. Çünkü biliyoruz ki, Osmaniye’den ayrılıp bir yere vali olarak gidecekse, onun gönlündeki şehrin Eskişehir olduğunu. Bu atama, onun için yalnızca bir görev değişikliği değil, aynı zamanda bir vefa yolculuğuydu.
On Dakikada Kalbe Dokunan Bir İsim
Onun için birçok gazeteci satırlarca yazı kaleme aldı. Ben de “10 Dakikada Kalbe Dokunan Bir Yönetici” başlıklı yazımda ifade ettiğim gibi, Dr. Erdinç Yılmaz görevini kalplere dokunarak yaptı. Protokol mesafeleriyle değil, insan sıcaklığıyla yaklaştı. Bir annenin derdini dinlerken gözlerinin dolduğunu, bir çocuğun başını okşarken eğilip onun hizasına indiğini gördük.
Gecenin Sessizliğinde Bir Veda
Şimdi bu satırları gecenin 02.30’unda yazarken, içimde tuhaf bir his var. Bir yanda veda etmenin hüznü, diğer yanda Eskişehirlileri kıskanan bir Osmaniyeli duygusu… İnanıyorum ki Eskişehir halkı da çok kısa sürede onu sevecek. Çünkü samimiyetin dili, şehri olmaz.
Kalbe Dokunmanın Zor Sanatı
Kolay değil kalbe dokunabilmek…
Kolay değil bir şehri yönetirken, o şehrin insanlarının yüreğinde iz bırakabilmek…
Kadınından çocuğuna, gencinden yaşlısına aynı sıcaklıkla yaklaşabilmek, aynı güveni verebilmek…
Dr. Erdinç Yılmaz bunu başardı.
Osmaniye sizi unutmayacak Sayın Valim.
Gittiğiniz yerde de bu şehrin duası sizinle olacak.
Yolunuz açık olsun…